ฉันมีความคิดอยู่เสมอว่า....คนเราต่างกัน
นั่นเพราะเราต่างเกิดมาจากคนละสิ่งแวดล้อม...คนละพ่อ..คนละแม่
สิ่งแวดล้อม..และประสบการณ์ต่างๆ...มันทำให้เรามีทัศนคติที่ต่างกันไป
มองกันคนละมุม....คิดกันคนละทาง
ลองคิดดูว่า...ถ้าเราถูกโปรแกรมมาให้คิดเป็นแค่ทางเดียวเหมือนกัน...โลกนี้จะมีอะไรๆแบบตอนนี้มั๊ย??
ชีวิตคงต้องเซ็งสุดๆแน่ๆ.....จิงป่ะ...
แต่บางครั้ง...การที่เราคิดไม่เหมือนกัน...ก้อทำให้เกิดปัญหาได้...
ก้ออย่างที่บอกไป...คนเราคิดไม่เหมือนกัน...
และมักจะคิดว่า "ตัวเองถูกเสมอ"...
เมื่อต่างคนต่าง "ถูก"...ทีนี้ใครล่ะที่ผิด....ก้อต้องคนที่คิดต่างจากเราช่ายป่ะ??
เถียงกันไป...เถียงกันมา......
ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองดี...เก่ง...เป็นอะไรที่...ที่สุดแล้ว...
เมื่อไม่นานมานี้...ฉันเจอเหตุการณ์นี้กับตัวเอง...
ทั้งๆที่สิ่งที่เราทำลงไปมันเป็นแค่การ"บอกกล่าว"เรื่องของคนๆนึง...ให้อีกคนฟัง...
ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ความสะมพันธ์ที่คลุมเครือของ"ใคร" ต้องสิ้นสุด
ก้อทั้งๆที่ไม่ทำอะไรให้มันแน่นอนเอง...มัวแต่ให้ความหวังคนอื่น...
...เราก้อแค่พูด.....
พอรู้เรื่อง...ก้อร้อนตัว...แล้วหาว่าเรา"ยุ่งไม่เข้าเรื่อง"..."ไม่ใช่เรื่องของตัวเองซักหน่อย"
รู้มั๊ย?? ความลับ...มันไม่มีในโลก...
เราแค่คิดว่าก้อแค่พูดไป...คนที่เค้ายังลังเลอาจจะคิดได้ว่าต้องทำไง...
แต่คนบางคน...อาจคิดว่าตัวเองต้องเสียประโยชน์มั้ง....ก้ออุตส่าห์ทำอะไรไว้ตั้งมากมายนี่นะ...
ในความคิดของเรา...ที่ทำลงไป...ก้อแค่เห็นว่าเป็น "เพื่อน"
แต่คนบางคนจะเห็นเราเป็น"เพื่อน"...ก้อต่อเมื่อมีอะไรที่ตัวเองรู้สึกว่าถ้าทำน้อยคนจะเสียเปรียบ
ต้องเอา"เพื่อน"มาเยอะๆ....มันถึงเท่าเทียม....
เรื่องไหนที่เป็นผลประโยชน์กับ"กลุ่มตัวเอง"....เพื่อนในกรณีหลังมักจะถูกลืมไปเสมอ......
นี่แหละ....ตอนนี้ฉันเชื่อสนิทใจเลยจิงๆ...ว่าคนเราไม่เหมือนกัน....อย่าไปคิดหรือทำอะไรแทนใคร...
จากนี้ไปก้อทำอะไรเองละกันนะ....
คงไม่มีอีกต่อไปแล้วล่ะ......เรื่องนี้จะเป็นเรื่องสุดท้ายที่จะ"ยุ่ง"ด้วย.....
ขอบคุณนะที่ทำให้รู้ว่าจิงๆแล้ว.....เป็นคนยังไง.....
ฉันมีความคิดอยู่เสมอว่า....คนเราต่างกัน
นั่นเพราะเราต่างเกิดมาจากคนละสิ่งแวดล้อม...คนละพ่อ..คนละแม่
สิ่งแวดล้อม..และประสบการณ์ต่างๆ...มันทำให้เรามีทัศนคติที่ต่างกันไป
มองกันคนละมุม....คิดกันคนละทาง
ลองคิดดูว่า...ถ้าเราถูกโปรแกรมมาให้คิดเป็นแค่ทางเดียวเหมือนกัน...โลกนี้จะมีอะไรๆแบบตอนนี้มั๊ย??
ชีวิตคงต้องเซ็งสุดๆแน่ๆ.....จิงป่ะ...
แต่บางครั้ง...การที่เราคิดไม่เหมือนกัน...ก้อทำให้เกิดปัญหาได้...
ก้ออย่างที่บอกไป...คนเราคิดไม่เหมือนกัน...
และมักจะคิดว่า "ตัวเองถูกเสมอ"...
เมื่อต่างคนต่าง "ถูก"...ทีนี้ใครล่ะที่ผิด....ก้อต้องคนที่คิดต่างจากเราช่ายป่ะ??
เถียงกันไป...เถียงกันมา......
ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองดี...เก่ง...เป็นอะไรที่...ที่สุดแล้ว...
เมื่อไม่นานมานี้...ฉันเจอเหตุการณ์นี้กับตัวเอง...
ทั้งๆที่สิ่งที่เราทำลงไปมันเป็นแค่การ"บอกกล่าว"เรื่องของคนๆนึง...ให้อีกคนฟัง...
ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ความสะมพันธ์ที่คลุมเครือของ"ใคร" ต้องสิ้นสุด
ก้อทั้งๆที่ไม่ทำอะไรให้มันแน่นอนเอง...มัวแต่ให้ความหวังคนอื่น...
...เราก้อแค่พูด.....
พอรู้เรื่อง...ก้อร้อนตัว...แล้วหาว่าเรา"ยุ่งไม่เข้าเรื่อง"..."ไม่ใช่เรื่องของตัวเองซักหน่อย"
รู้มั๊ย?? ความลับ...มันไม่มีในโลก...
เราแค่คิดว่าก้อแค่พูดไป...คนที่เค้ายังลังเลอาจจะคิดได้ว่าต้องทำไง...
แต่คนบางคน...อาจคิดว่าตัวเองต้องเสียประโยชน์มั้ง....ก้ออุตส่าห์ทำอะไรไว้ตั้งมากมายนี่นะ...
ในความคิดของเรา...ที่ทำลงไป...ก้อแค่เห็นว่าเป็น "เพื่อน"
แต่คนบางคนจะเห็นเราเป็น"เพื่อน"...ก้อต่อเมื่อมีอะไรที่ตัวเองรู้สึกว่าถ้าทำน้อยคนจะเสียเปรียบ
ต้องเอา"เพื่อน"มาเยอะๆ....มันถึงเท่าเทียม....
เรื่องไหนที่เป็นผลประโยชน์กับ"กลุ่มตัวเอง"....เพื่อนในกรณีหลังมักจะถูกลืมไปเสมอ......
นี่แหละ....ตอนนี้ฉันเชื่อสนิทใจเลยจิงๆ...ว่าคนเราไม่เหมือนกัน....อย่าไปคิดหรือทำอะไรแทนใคร...
จากนี้ไปก้อทำอะไรเองละกันนะ....
คงไม่มีอีกต่อไปแล้วล่ะ......เรื่องนี้จะเป็นเรื่องสุดท้ายที่จะ"ยุ่ง"ด้วย.....
ขอบคุณนะที่ทำให้รู้ว่าจิงๆแล้ว.....เป็นคนยังไง.....
Valentine อีกปีแล้ว....
ก็หมายความว่าแก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะ.....
ปีนี้ก้อมีความทรงจำที่ดีดีอีกเช่นเคย...
ขอบคุณทุกๆข้อความ...ทุกคำอวยพร
ขอบคุณของขวัญน่ารักๆ...เค้กอร่อยๆ...
ที่สำคัญ...ขอบคุณป๊ากะม๊า...ที่ทำให้ลูกได้มีวันนี้
ตอนแรกกะว่าจะอัพตั้งแต่วันเกิดละล่ะ...แต่สตอรี่ไทยเปลี่ยนโฉม...
เรยใช้แบบงงๆ....กว่าจะเข้าใจก้อเพิ่งจะได้อัพเนี่ยแหละ...
สวยดีๆ....ชอบแบบใหม่อ่ะ...อิอิ
ต่อไปนี้จะเลิกเขียนอะไรไร้สาระละ...จะเป็นข้อความดีดีละกัน
วันนี้ก้อขอเริ่มที่......
"ความรัก".....ให้เข้ากะเทศกาลอ่ะนะ
ความรักมีหลายรูปแบบ...หลากหลายรสชาตและมุมมอง
คิดดูดีดีแล้ว...มันก้อเหมือนละครเรื่องนึง...
ที่มีทุกอารมณ์...ทั้งสุข เศร้า เหงา...
คนบางคนเฝ้ารอคอยคนที่จะมาเป็นคู่ของเราจิงๆ
แต่บางคนกลับเอาแต่วิ่งตามหา...จนต้องเจอกับความผิดหวังมาหลายครั้ง...
จะมีจิงๆรึเปล่านะ...คนที่เกิดมาเพื่อเป็นคู่ของเราจิงๆ..
ฉันไม่เข้าใจเหมือนกัน...ว่าทำไมความรักถึงทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ตั้งมากมาย
บทจะมีความสุข...ก้อดีจนคนรอบข้างอิจฉา...
แต่บทจะทะเลาะกันขึ้นมา...ก้อพลอยทำให้ใครต่อใครต้องเดือดร้อนใจตามไปด้วยได้...
ทั้งๆที่ในบางครั้ง...ความรักก้อทำให้เราเจ็บปวด...
แต่ทำไมคนเรายังคงตามหารักกันอยู่เรื่อยไป...
คำถามนี้ของฉัน...อาจจะไม่มีคำตอบที่ตายตัว...
ก้อนะ...แล้วแต่คนจะมอง....
แต่ลองคิดดูบ้างมั๊ยว่า...คนที่เค้ารักเรา....โดยที่เราไม่ต้องไปเรียกร้อง...ไม่ต้องออกตามหา
คนที่รักเราโดยไม่มีเงื่อนไข...ไม่หวังสิ่งใดตอบแทน
เค้าจะรู้สึกยังไงบ้าง....
ลองใช้เวลาที่มัวแต่เอาไปฟูมฟายกับการหารักแท้...คิดย้อนกลับไปตอนเราเป็นเด็กๆ
คนที่เค้าให้ความรักกับเรา..คนที่ดูแลเราตลอดมา....
เราได้ตอบแทนความรักเหล่านั้นรึยัง???